01/11/20

Segovia

 
 Quince días antes de que se decretase de novo o estado de alarma visitamos Segovia
Foi, de de feito, a única saída fóra do país que realizamos neste ano marcado pola pandemia
Comezamos a escapada por La Granja de San Ildefonso, onde visitamos os xardíns e o palacio real



O palacio, que acolle unha boa colección de tapices, data de comezos do s. XVIII
Mandouno construír o primeiro Borbón español, ao igual cás 150 hectáreas de xardíns
Este detalle, xunto coa época, explica o aire versallesco deste conxunto único na Península


Cadrounos, ademais, un momento ideal para contemplar os xardíns
As follas das árbores amosaban as diversas tonalidades do outono, sobre todo as faias
E dos castiñeiros de indias non deixaban de caer enormes castañas, polo que había avisos da súa toxicidade



La Granja, que xa visitaramos, é un lugar especial para nós, posto que aquí foi onde naceu meu sogro
Tamén o é para o irmán de Marta e mais a súa dona, que baixo estas liñas posan coa súa sobriña no alto da vila



Nós non quixemos ser menos, así que fixemos unha foto de familia no mesmo lugar
Foi en fronte a un fermoso exemplar de cedro libanés, situado á beira dunha soberbia faia
Son só algunhas das magníficas árbores que rodean o palacio, xunto con sequoias ou pinsapos


 

  Pola noite, La Granja é un lugar tranquilo que incluso gaña na beleza do sinxelo

 
Tras botar varios días en La Granja dirixímonos a Segovia, situada a pouco máis de 10 quilómetros
Alí atravesamos o seu acueduto romano, que é Patrimonio da Humanidade, xunto aos famosos asadores de leitóns
 

Tamén pasamos pola praza maior, onde se pode ollar un teatro centenario


 

 No lado oposto da mesma praza encóntrase a catedral segoviana, de estilo gótico tardío
De aquí parte a xudería da cidade, onde se conservan os esgrafiados típicos daquelas casas doutrora



 Fixemos a úlima parada no extremo da cidade vella onde se encontra o Alcázar de Segovia
Tamén patrimonio mundial, fora erixido como unha fortaleza hispano-musulmá antes da conquista cristiá
Residencia de reis casteláns como Afonso VIII, a inconfundible fasquía deste castelo data dos tempos de Filipe II

 

 

O icónico alcázar alberga dende unha colección de armaduras ata un museo de artillería
Chegados a este punto, demos por concluida a nosa única viaxe internacional neste 2020

05/10/20

O paseo do Miño

O do Miño é o paseo fluvial máis longo de todo o cinto verde de Lugo
Consta de varios treitos, comprendidos entre as pontes que cruzan o principal río do país
O último dos tramos comeza no viaduto máis antigo, que foi erguido durante o período galaicorromano
Entre esta ponte e a máis recente, coñecida como a branca, encóntrase o caneiro do Muíño, ao que lle segue o da Tolda



Entremedias tamén se atopa o balneario lugués, onde se poden visitar as termas romanas
Ese tramo, máis estreito e coñecido como o paseo do Miño, une o parque do Miño co da Tolda e co Rato
Río arriba encóntranse as instalacións do Club Fluvial de Lugo, unha entidade creada durante a ditadura franquista
 
 
 

Unha pasarela peonil une o barrio de San Lázaro coa antiga Fábrica da Luz
Xunto a esta, érguense o estadio Anxo Carro e mais o pazo de Feiras e Congresos de Lugo



Tras unha aberración de centro comercial construída á beira do río a comezos dos 90 chegamos ao parque das Saamasas
Esta área recreativa constitúe unhas das zonas verdes máis amplas da cidade, con lugares idóneos para merendas ou pícnics
Como non aprendemos dos atentados ecolóxicos do pasado recente, acaban de cortar varias hectáreas de soutos á beira mesmo
A finalidade, erixir unha nova urbanización, algo tan necesario como pode ser nunha cidade cunha cuarta parte das vivendas baleiras
 


Seguindo río arriba, hai un embarcadoiro para os catamaráns, actualmente sen uso
E a continuación encóntranse as instalacións do club de piragüismo Cidade de Lugo
A esta altura, baixo a ponte vella a Santiago, a ribeira converxe co paseo de Ombreiro




O paseo que conduce a Ombreiro conta con dúas variantes
Unha é unha senda peonil paralela á estrada e outra vai pola beira do río
O carreiro fai parada en excelentes miradoiros dende os que contemplar as augas do Miño



O carballo é a principal das especies arbóreas autóctonas presentes neste tramo
Tamén hai salgueiros e ameneiros, moitos dos cales foron pinchados coa excusa dunha doenza



Neste fermoso treito do río pódense ver as piraguas a todas horas a sucar as auga do Miño
Dende o anterior caneiro, o da Insuas, ata o seguinte, do Rei Chiquito, hai uns tres quilómetros de río
É dicir, ocupa preto da metade do máis longo dos paseos que conforman o valioso cinto verde da cidade amurallada 


Segovia

     Quince días antes de que se decretase de novo o estado de alarma visitamos Segovia Foi, de de feito, a única saída fóra do país que rea...