23/12/15

Selma en 2015



Non tiña pensado editar un vídeo sobre as andanzas da miña filla no corrente ano
Pero resulta que o material é tan bo que se me fixo irresistible xuntar algúns recordos
Sobre todo das actuacións dos seus artistas favoritos ás que a nena tivo ocasión de asistir
É o caso de As Maimiñas, que coñeceu en Lugo polo Entroido e que xa idolatraba polo outono




A Gramola Gominola é un dos grupos que máis veces viu en concerto
Foi fundado por ex-integrantes de Mamá Cabra, outra banda da que foi asidua
Contra o verán puido ademais visitar os parques da natureza dos arredores de Lugo
Pasamos xornadas inesquecibles tanto en Avifauna como en Marcelle, en Outeiro de Rei
E nas vacacións puido gozar en Cambados da compaña dos seus curmanciños de Ourense




Xa no mes de setembro, a rapariga fixo os catro anos
-Ao igual cá súa nai a esa idade, Selma xa é capaz de ler-
Foi xusto antes de volver ao colexio e celebrar o San Froilán
Por outra parte, comezou a ir a clases de baile, música e teatro
No último mes tiven o gusto de coincidir con ela mentres traballaba
A ese día corresponde a última foto que aquí queda como lembranza


02/11/15

As vodas de ouro dos meus pais



Meus pais levan casados xa nada menos que medio século
Ambos cambadeses, a súa relación remóntase aos albores dos anos 60




Na foto superior, miña nai lévame no carriño a finais dos 70
Esta outra imaxe corresponde á celebración das súas vodas de ouro
Como non podía ser doutro xeito, estivo presente toda a súa descendencia
Meus irmáns e cuñados, meus sobriños, miña sobriña política, Marta, Selma e eu



Como se pode intuír, meus pais estiveron moi contentos de poder celebralo
Xubilados xa dende hai anos, procuran manterse activos dunha maneira ou doutra
Boa proba é o traballo que ambos veñen desenvolvendo como integrantes dunha coral
Neste vídeo meu pai é o quinto que se ve pola esquerda e miña nai é a cuarta pola dereita
Espero que sigan gozando de saúde para podérmonos xuntar de novo nas vodas de diamantes


05/10/15

Gando autóctono



As razas autóctonas protagonizaron a mostra agrogandeira Expolugo
Así que non desaproveitamos a ocasión para ver de preto os animais
Comezamos este repasiño por unha familia enteira de porcos celtas




A miúda ovella galega foi outra das razas presentes no escaparate
Un dos carneiros amosaba unha cornamenta realmente vistosa



Os criadores de OVICA tamén trouxeron exemplares de cabra galega





Pola súa parte, premiáronse nun concurso as mellores galiñas de Mos
Mailos galos máis lustrosos, que non deixaban de cantar para o auditorio


Se as galiñas non paraban de cacarexar, os vacas bramaban decote
As cachenas constitúen a raza bovina máis pequena do mundo
Así e todo, resultan rechamantes polos seus longos cornos



Na imaxe superior temos un par de bois de raza vianesa
Abaixo, unha vaca propia desta comarca do sueste galego



Este outro que vemos aquí é un fermoso exemplar da negra vaca caldelá
Xunto coa frieiresa e a limiá, as cinco razas bovinas encóntranse en perigo





A rubia galega corre actualmente mellor sorte que esas outras razas
Na mostra había unha ampla representación de vacas, touros e becerros




Os cabalos de pura raza galega tamén acudiron ao Pazo de Feiras
Algúns exemplares foron sacados a se luciren nunha exhibición
Pero en Expolugo puido verse algo máis que gando do país
Velaí un tractor autóctono da marca histórica Barreiros


11/09/15

De Otava a Toronto



Trala nosa estadía no Quebec visitamos a provincia canadense de Ontario
Fomos dende a capital do país ata Toronto e achegámonos ata o Niágara
Otava, chamada así pola tribo nativa, encóntrase á beira do río homónimo
Nela teñen a súa sede as cortes do Canadá, o Senado e mailo Parlamento




Sobre estas liñas, a torre do neogótico Parlamento do Canadá
Abaixo, o Châteou Laurier, un hotel de comezos do século XX



A cidade conta polo verán con bastante animación nocturna
Unha parada obrigada é nos postos das típicas colas de castor
Son unha especie de torradas longas e finas, que están boísimas




A Rideau Canal, con 45 esclusas, atravesa a capital canadense
Con 200 quilómetros de lonxitude, salva un desnivel de 80 metros
É a diferenza de altitude entre o río á altura de Otava e o lago Ontario
Declarada Patrimonio Mundial, serviu de precedente da Canle de Suez
No inverno unha sección convértese na maior pista de patinaxe do mundo



Na outra beira do Otava encóntrase a cidade quebequesa de Gatineau
Cruzar dun lado a outro do río na práctica supón cambiar de país
É outra cultura, con outra lingua, outras leis e outro carácter
Alí ten a súa sede o Museo Canadense da Historia
O edificio caracterízase por non ter esquinas



Fomos tamén ao nacemento do San Lourenzo para coñecermos as Mil Illas
En realidade son preto de 2.000 as insuas que salpican o río nesta rexión
A maioría delas locen casiñas, mansións ou pazos na súa superficie




No paseo en barco mesmo se pode ollar algún que outro castelo
Boa parte das Mil Illas encóntranse xa en augas estadounidenses



O noso seguinte destino estaba xa á beira dun dos Grandes Lagos
Cunha área metropolitana de 6 millóns de habitantes, é a maior cidade do país
Refírome a Toronto, cuxo skyline se asocia a unha torre de medio quilómetro de alto




Ademais da Torre CN, o singular consistorio tamén é toda unha icona
Logo temos aquí outra cidade subterránea importante, polos rigores do inverno




Pese á súa idiosincrasia anglosaxoa, Toronto é unha cidade multicultural
Unha alta porcentaxe da poboación ten unha orixe chinesa, italiana ou portuguesa
Na foto superior vese un festival indio na praza Dundas, no cruzamento con Yonge Street
Con 56 quilómetros de lonxitude, esta avenida está considerada a máis longa de todo o mundo



A rúa Yonge parte das inmediacións da torre CN e do lago Ontario
En fronte a Toronto hai varias illas, con vistas á cidade propias de postal



Mención especial para a Devonian Square, un recuncho cheo de encanto
Aquí encóntrase o Image Center da Universidade Ryerson, a meirande do país



Nun dos días que botamos en Toronto fomos de excursión ao Niágara
Nesta península visitamos as famosas cataratas en forma de ferradura



Tamén vimos as fervenzas da beira estadounidense do río
Estas son bastante máis pequenas cás canadenses




Nas inmediacións das caídas de auga construíron hoteis, casinos e diversas atraccións
É o resultado de que neste mesmo século vendesen terreos públicos pegados ao río




De Niagara Falls dirixímonos cara a Niagara-on-the-Lake
Esta vila encóntrase na desembocadora do río de igual nome
O curso fluvial conduce a auga dende o lago Erie ata o Ontario





Niagara-on-the-Lake conserva un certo aire colonial
A fins do século XVIII fora a capital do Canadá Superior
E xa entrado o s. XIX foi un dos escenarios da Guerra de 1812
Nela os estadounidendes pretendian tomar a Norteamérica británica
Este conflito anglo-americano saldaríase co fracaso dos Estados Unidos
Pero 200 anos despois o certo é que esta terra semella unha expansión ianqui
Algo do que os propios canadenses son conscientes e que non deixa de os preocupar



O paseo do Miño

O do Miño é o paseo fluvial máis longo de todo o cinto verde de Lugo Consta de varios treitos, comprendidos entre as pontes q ue cruzan o p...