O esteiro do Umia

Durante as vacacións tiven a oportunidade de coñecer mellor o esteiro do Umia, entre Ribadumia e Cambados

Trátase duha extensa área de extraordinaria riquezal natural e paisaxística, que forma parte do complexo intermareal Umia-O Grove

Unha ruta de sendeirismo de 3 quilómetros de lonxitude, denominada "Entre dúas pontes", une as pontes de Barrantes e da Barca pola beira do río

Conforme se avanza río abaixo, os xuncos e as canas van gañando presenza nas beiras do Umia

Alí onde o terreo non é firme instaláronse unhas plataformas de madeira que facilitan o tránsito dos sendeiristas

O río ábrese paso non só entre os canavais, senón tamén entre cultivos coma os das viñas de albariño

O resultado é un conxunto paisaxístico dunha beleza por momentos sobrecolledora, como se pode acaso intuír nestas fotos que non lle fan xustiza

A pesar de se tratar dun río, adivíñase a proximidade do mar pola influencia das mareas

Coa baixamar e mais a preamar, a paisaxe muda no esteiro facendo que emerxan e se somerxan as insuas

Unha longa plataforma de madeira atravesa a Xunqueira ata o tramo final da ruta

Aquí, no medio do humidal, o río semella dividirse en diversos cursos fluviais separados por linguas de terra

Outra ruta de sendeirismo que vai dar a este lugar é a da Pastora-Umia, que descende dende a maior elevación do núcleo urbano de Cambados

O camiño pasa á beira da fraguiña de Ouso da Torre, toda unha pequena selva situada nun humidal sempre vivo

Ambas rutas converxen nas proximidades da Ponte da Barca, que une Cambados con Castrelo e mais con Sisán, en Ribadumia

Pola marxe esquerda do río desemboca o último afluente no lugar homónimo de Tabueiros, que fun tamén visitar para coñecer mellor a outra beira

O amplo territorio do esteiro ten un carácter salvaxe que o converte nun lugar único en todo o país

Estímase que por esta zona de especial protección para as aves pasan ata 16.000 exemplares de especies acuáticas

E dentro do complexo intermareal, estas marismas teñen ademais un certo aquel cinematográfico que evoca a Doñana ou mesmo aos Everglades

O río desemboca na ría ao pasar pola punta de Espiñeiro, o extremo meridional da parroquia de Cambados

Aquí hai unha praia medio fluvial, medio marítima, onde destaca a vista das illas Illeiras, Leste e Oeste, e das Toxas, Grande e Pequena

A partir desta paraxe, as augas do río pasan a ser da ría, comezando polo Mar de Frades

Chegan logo á illa de San Sadurniño e ás demais illas e costas da ría da Arousa, a máis produtiva do mundo

Completan así un percorrido de ata 70 quilómetros antes de mesturarse coas augas do Ulla e coas do océano Atlántico

O Rato

De cantos parques periurbanos circunvalan a cidade de Lugo, o do Rato é o que goza de maior popularidade entre os lugueses

Con 4 quilómetros de lonxitude, o percorrido comeza como unha humilde prolongación do paseo da Chanca que vai medrando devagar

Discorre á beira do río homónimo dende a aldea que lle dá nome ao curso fluvial ata a súa desembocadura no pai Miño onda a Tolda de Castela

Varias pontes sobre o Rato cruzan o paseo ao longo do seu trazado

A paisaxe tamén está salpicada de casas labregas, en especial na beira esquerda do río

Actualmente, estase a habilitar un carril bici que discorre ao longo do traxecto

Dado que aínda non está aberto ao público, os cicilistas continúan a compartir senda cos peóns

No medio do paseo hai amplos prados na beira esquerda do río, que é a máis chá

Aquí, o camiñante poderá facer un alto para se recrear na paisaxe ou retratarse enmascarado

A riqueza natural da contorna do Rato é extraordinaria en todos os sentidos

A media tarde cobra especial protagonismo o coro de ras que poboa as augas do río

É só unha das moitas especies animais e vexetais presentes neste parque periurbano único

A da fervenza e mais os miradoiros que se encontran ao seu carón é a parte máis coñecida do paseo

Un regato desemboca no Rato en forma de salto e xusto detrás hai un alto dende o que ollar este espazo natural

Dende o segundo miradoiro as vistas nunca defraudan, como é o caso destas imaxes captadas en primavera anos atrás

De agora si son, como se pode apreciar, estoutras fotos feitas neste inconfundible treito do paseo

Se arriba estou coa miña filla na beira dereita do río, abaixo está Marta á mesma altura mais na outra marxe

Chegados a este punto, acadamos o principal lugar de encontro deste paseo tan concorrido

Refírome ao complexo do Centro de Interpretación das Terras do Miño, dedicado a esta reserva da biosfera

A do restaurante constitúe a estampa máis recoñecible do parque

Identifícase dende calquera punto do meandro que forma o río ao seu redor 

Como se pode apreciar, o edificio principal inspírase na arquitectura tradicional do leste lucense

Iso si, engadíndolle certo toque característico de establecementos onde se celebran banquetes de vodas

Sexa como for, o lugar é case parada obrigada para os moitos paseantes sedentos que se achegan ao parque

Entre ameneiros, acivros ou pradairos, encaramos o treito final do paseo

Remata na Tolda tras atravesar dous túneles, un deles baixo a estrada N-VI

O Rato desemboca no Miño nunha ampla zona verde e chá que se abre á beira do río

Nela hai unha parte de bosque autóctono e mais unha lagoa que é lugar de paso para as aves migratorias

Río abaixo, o espazo esténdese ata o Caneiro da Tolda, á sombra dos freixos

E o sol estival baña os que se achegan ata o lugar tanto coma as augas do Miño

O circuíto completo, de ida e volta dende o centro, pode abranguer uns 12 quilómetros