Cancións para nenos

A paternidade permitiume descubrir todo un movemento musical en plena efervescencia

Refírome á nova canción infantil galega, hoxe un dos motores da nosa industria cultural

O colectivo María Fumaça, capitaneado por Uxía Senlle, é un dos baluartes neste xénero

Esta versión dunha cantiga brasileira, "A formiguinha", figura entre os seus maiores éxitos

Mención especial, neste disco homónimo, para os poemas musicados de Manuel María

O seguinte álbum de María Fumaça, "Xique Xoque, Fiú Fiú!", catapultou este proxecto

Nel participan unha morea de músicos e de nenos, que enchen escenarios alí onde van

-E tamén auditorios, como tivemos oportunidade de comprobar xa en varias ocasións-

O tema "Manola" pertence a esta segunda entrega dunha banda atípica mais exitosa

Tamén "Medomedá", escrita por un dos seus maiores activos, o compositor Magín Blanco

Este artista converteuse, de feito, nun dos autores máis valorados da música infantil galega

-Tras case 25 anos de carreira no rock, en 2012 foi homenaxeado no disco "Doutor Apertas"-

E o seu primeiro álbum para raparigos, "A nena e o grilo", nun referente na súa posta ao día

Tanto é así que o disco tivo a súa continuación na obra "A nena e o grilo nun barquiño"

A acollida que recibiu foi aínda máis calorosa por parte do público ao que vai dirixida

-O último traballo, "Gatuxo", xa aposta por cativos incluso máis novos, de 0 a 3 anos-

No vídeoclip dun dos temas, "Todos somos capitáns", participan a nena e mailo grilo

-Léase os membros de Teatro Ghazafelhos que encarnan os protagonistas do libro-

A preciosa canción de berce "Soñar" é outro dos suxestivos temas deste libro de contos

Tamén o "Roncarol Dragón", cun vídeo realizado para a súa emisión no Xabarín Club

No mesmo programa emitiuse acotío este outro videoclip dun tema de Xoán Curiel

-Quen precisamente fora o primeiro en encarnar o grilo na súa primeira versión-

O espazo infantil Xabarín Club acolleu tamén vídeos como estes do grupo Migallas

O programa da canle pública foi, de feito, o precursor deste fenómeno emerxente

Aló polos 90 comezara a botar cancións feitas ex professo para os máis pequenos

Este outro vídeo, de As Maimiñas, ofreécenos outra vertente menos tradicional do xénero

Pertence ao segundo álbum da súa discografía, que se chama "Unha viaxe polo mundo"

Un dos artistas máis laureados é Pablo Díaz, gañador na última edición dos Martín Códax

O disco "Toc Toc", o segundo na súa carreira, valeulle o galardón ao mellor álbum infantil

A versión da peza "O piollo e a pulga" dá conta do traballo deste estudoso do noso folclore

Outro renovador do sector é Paco Nogueiras, responsable do supervendas "Brinca Vai!"

-O libro conta ademais con excelentes ilustracións de David Pintor, o de Pinto & Chinto-

Partindo de diferentes estilos musicais, o artista soubo entrelazalos coa tradición galega

De exemplos, temos as cancións "No Samaín", "O Apalpador" e mais "Meu o mundo é!"

Á parte das que levo comentado, xorden cada vez máis voces no eido da canción infantil

Son xa unha pléiade de artistas, moitos provenientes do folk, do rock ou dos contacontos

Os ex-compoñentes da banda Berrogüetto, por exemplo, colaboran en varios proxectos

É o caso de Santi Cribeiro en María Fumaça ou de Quim Farinha en "Pitusa Semifusa"

A propia autora deste último disco, Olga Brañas, procede igualmente do mundo do folk
Mención especial tamén para o ilustrador, Leandro Lamas, autor doutros traballos afins

Salientar tamén obras coma o libro-DVD "Contos en cantos", de Almudena Janeiro
-Con versións musicadas de historias tan populares como Cocorico ou Chocolata-
Ou os catro álbumes que xa sacou ao mercado o grupo Pirilampo da man da ASPG

Non debemos rematar este sucinto repaso sen mencionar os pioneiros neste fenómeno

Fálovos dun grupo con case unha ducia de álbumes ás súas costas nos últimos 15 anos

A banda liderada por Gloria Mosquera, Mamá Cabra, foi a primeira en reencher este oco

Comezaron cando aínda ninguén se centraba en compoñer en galego para os máis novos

É dicir, decatáronse da demanda que existía entre o público e mais souberon satisfacela
Foron abrindo o camiño para que outros artistas puidesen crear para as xeracións futuras

Dez anos de convivencia

Hai agora dez anos emprendemos unha nova andaina no terreo persoal

En xaneiro de 2005 mudámonos, Marta e mais eu, ao noso actual fogar

Ela viñera da Coruña para Lugo coa ilusión de principiar unha nova vida

Pola miña parte, trasladárame dende uns centos de metros de distancia

Ao longo do lustro anterior, convivira cun bo compañeiro e mellor amigo

Mais daquela chegara o momento de darmos o paso para emanciparnos

Fomos así dar ao noso actual domicilio, un piso a 200 metros da muralla

A vivenda ten vistas a uns chalés construídos en tempos da 2ª República

Está orientada cara ao sur, polo que recibe a luz do sol durante todo o día

Como as casas de diante son baixiñas, goza ademais dun espazo aberto

Durante a última década, tivemos ocasión de ver como mudaba a paisaxe

Fomos testemuñas da ruína dalgunhas casas e mais da súa rehabilitación

Tamén vivimos como se sucedían as estacións, unha tras outra, ano tras ano

Dende o sol do verán ata as néboas e as neves dos longos invernos lugueses

E experimentamos un cambio fundamental no interior do noso propio fogar

Vimos como o noso niño se ía adaptando de vagar para acoller a nosa filla

Ignoramos canto máis tempo habemos de seguir vivindo nesta morada

Pero unha cousa é segura: os anos que pasamos nela foron os mellores

Selma en 2014

Nos dous anos anteriores editara senllos vídeos coas andanzas da miña filla

Por aquilo de completar a triloxía, velaquí a produción correspondente a 2014

Se en 2012 me abraiaran os seus progresos, en 2013 fora a súa inquedanza

Pois ben, os últimos doce meses representaron o paso a unha certa madurez

A meniña viviu unha auténtica eclosión no tocante ás maneiras de expresarse

Non só oralmente, senón tamén a través de artes coma a música ou a pintura

Penso que resulta patente tralo visionado destas escenas, moitas delas cotiás

As actividades de Preescolar na Casa foron fonte de entretemento todo o ano

Varias delas figuran nas primeiras secuencias, antes das vacacións do verán

O paso ao estío supuxo a multiplicación de ofertas culturais para os raparigos

Foi o tempo dos concertos, coma o de María Fumaça no Festigal, en Santiago

Ou as actuacións de Magín Blanco na Coruña, en Palas ou en Lugo mesmo

A modo de fío condutor, escollín o Rocanrol Dragón, gravado nas tres sesións
A fins do verán, pasamos unha tarde inesquecible co meu primo Beni Montero
-Falecido hai uns días, así que queda aquí constancia como recordo especial-

As incontables horas que botamos nuns cantos parques tamén teñen un oco

Logo, co outono, a diversión seguiu da man das festas luguesas ou o magosto

Son parénteses no marco dunha rutina que chegou co inicio do curso escolar

O colexio veulle ben para afacerse a deitarse cedo e a comer con máis ansia

E tamén para desenvolverse, con maior soltura, nunha fala cada día máis rica
Por outra parte, tamén está a ir á piscina, onde a nosa sereíña o pasa bárbaro
Agardamos que o ano entrante dea aínda máis de si e que vos sexa próspero

Os Smiths

Con este título non me estou a referir á mítica banda liderada por Morrisey

Só trato de renderlles un pequeno tributo a tres organistas así apelidados

Comezarei polo que se cadra sexa o máis coñecido deles, Jimmy Smith

Falecido hai case dez anos, era o máis vello dos tres virtuosos do órgano

De entre as súas numerosas pezas, destacarei "Root Down (And Get It)"

O tema ten un inicio pegadizo, que fora popularizado polos Beastie Boys

Do mesmo álbum é esta interpretación dun arquicoñecido tema de Al Green

Jimmy Smith tocou con algúns dos mellores músicos de jazz do seu tempo

En particular memorables son as súas colaboracións con varios guitarristas

É o caso dos monstros das seis cordas Kenny Burrell e Wes Montgomery

Con este último editara unha versión da panxoliña "Baby, It's Cold Outside"

O segundo organista que quixera homenaxear é o tamén finado Johnny Smith

A súa mestría co órgano Hammond era tal que chegou a ser o seu sobrenome

Sirva de mostra este tema, "Soul Talk", do álbum homónimo publicado en 1969

Johnny 'Hammond' Smith mantivo unha frutífera relación musical cos irmáns Mizell

Como teclista estelar que era, dedicouse a interpretar os temas que lle compoñían

O cumio desa simbiose foi a produción dun discazo co acertado nome de "Gears"
-Contén pequenas xoias como esta "Fantasy" ou "Los Conquistadores Chocolates"-

Corría o 1975 e as engrenaxes funcionaban á perfección neste "Lost on 23rd Street"

O terceiro e último dos organistas afroamericanos que vou mencionar é Lonnie Smith
Algo máis novo cós outros dous, por sorte este xenio de singular fasquía si segue vivo
Iniciou a súa carreira artística a mediados dos 60 no combo doutro mestre da guitarra
Refírome a George Benson, a cuxo cuarteto corresponde este fragmento dun concerto
-O solo de órgano dun novísimo señor Smith pode ollarse a partir do minuto 4 e medio-



Pouco despois, aínda nos 60, Lonnie Smith publicaría, con eses músicos, esta marabilla
Falo do tema "Turning Point", do longa duración de igual nome, composto por el mesmo

Nos 70, Lonnie Smith adoptou o exótico aspecto sikh que o acompañaría para sempre
Dende entón, loce barbas e viste turbante, aínda que por razóns meramente estéticas

Daquela tamén pasara a ser coñecido como "Dr." Lonnie Smith, en honor ao seu saber
Este último tema que deixo aquí, "Back Track", corresponde ao "Too Damn Hot!" (2004)

Manifestación antitaurina na Coruña

Esta fin de semana acudimos á manifestación antitaurina da Coruña

Xunto connosco, milleiros de persoas protestaron contra as touradas

Máxime cando se trata de espectáculos pagados con fondos públicos

A marcha partiu dos Cantóns e, pola rúa Real, dirixiuse a María Pita

Unha vez na praza maior coruñesa, fixéronse unha serie de demandas

Por unha parte, reclamouse a abolición inmediata deste tipo de tortura

-Máis aínda cando se fai un show exhibindo os malos tratos a animais-

Por outra, esixiuse que os gobernos deixen de financiar estas prácticas

Cada ano, o Concello da Coruña gasta máis de 90 mil euros nas touradas

Un espectáculo cruel que, ademais, cada vez conta con menos asistentes

Todo un despropósito que non debe ter cabida nun país que se di civilizado

Varsovia

A zona monumental da capital polaca éche pequecha, pero feitiña, acolledora e colorida

Logo de ser devastada por completo hai agora 70 anos, reconstruírona sen axuda externa

Pasamos pola cidade coincidindo co septuaxésimo aniversario do Alzamento de Varsovia

Así que as rúas se vían engalanadas coa bandeira nacional para conmemorar a rebelión

A praza do Mercado de Varsovia é acorde co tamaño reducido do seu recinto histórico

Aínda así, ao caer a tarde desbórdase de vida, como as terrazas das súas cervexerías

-As cales se amosan profusamente adornadas de plantas e de flores durante o verán-

Se o dragón era o símbolo da anterior capital, Cracovia, o de Varsovia é outro ser mítico

Trátase da serea, cuxa estampa abunda nas prazas e nos edificios de todo o casco vello

A devandita praza está presidida por unha figura de bronce da serea con escudo e espada

A propia serea encarna o espírito de resistencia do pobo polaco fronte aos imperios veciños

Non en van, esta nación permanecera sen estado de seu de finais do s. XVIII a inicios do XX

O país fora repartido entre rusos, prusianos e austríacos, acabando cunha potencia histórica

Nas fotos, vemos a barbacá de Varsovia, construída ao pouco de pasar a ser a nova capital

O que se conserva da zona vella de Varsovia obtivo o recoñecemento de patrimonio mundial

Rexurdindo das súas cinzas, soubo recompoñerse e converterse nunha cidade cosmopolita

Nela respírase cultura e apréciase unha educación que se bota en falta noutras sociedades

Como en xeral no resto do país, a súa é xente aberta, amable, cortés e cunha boa formación

Alí, á noitiña, asistimos a un concerto de jazz que puxo fin á nosa viaxe a través de Polonia

Na feira da cervexa artesá galega

A segunda Feira da Cervexa Artesá Galega que se celebra na Coruña non decepcionou

Contou cunha ampla representación dos pequenos produtores cervexeiros do noso país

Tivo lugar na praza de Azcárraga, nese marco incomparable da Cidade Antiga coruñesa
O bo tempo axudou a que se enchese de xente ávida de degustar as bebidas ofertadas
Da ducia de postos presentes, a metade proviñan de Ourense, o epicentro do fenómeno
É o caso de Áncora, onde probamos a primeira pale ale da noite, etiquetada cunha serea

Tamén ourensá foi a segunda pale ale da xornada, da man dos creadores de Santo Cristo
Algo suave, pero de sabor exquisito, a súa calidade non era inferior á da anterior cervexa
Outro mostrador que visitamos foi o de Ceivada, elaborada por unha asociación de Nigrán
Tratábase dunha excelente indian pale ale, feita, para a nosa sorpresa, a base de centeo

A última proposta atendida foi unha imperial wheat ale, con malte de cebada e de trigo
Con notas de cardamomo, foi elaborada pola Deep Taste Brewery, tamén de Ourense
-Levaba o nome de Heisenbier, en clara alusión ao protagonista da serie Breaking Bad-
Precisamente na Cidade das Burgas celebrarase a vindeira feira da cervexa artesanal
Será esta mesma fin de semana na avenida de Pontevedra e promete ser aínda maior