Paisaxes de Lugo (X)

 

Hai agora nove anos iniciara unha serie de entregas sobre as paisaxes da provincia de Lugo

Comezara centrándome nas imaxes captadas en diferentes coberturas, algo que foi mudando co tempo

Tanto é así, que neste décimo post a maioría das instantáneas foron xa realizadas durante diferentes andainas

É o caso das primeiras fotos que aquí amoso, feitas á beira do Miño nos primeiros meses deste 2025 que vén de rematar

O ir e vir das luces dos coches polo paseo de Ombreiro deixounos unhas estampas así de suxestivas

E aquí vemos as cores vivas de varios crupúsculos invernais

Non podían faltar as postais propias das nevadas na montaña, coma estas do Cebreiro

Sobre estas liñas, albíscanse os cumios dos Ancares cubertos de branco

Na mesma comarca, en Cervantes, encóntranse as pallozas dun museo etnográfico

Xa na Candeloria, lucían así os lagos de Teixeiro, en Lugo

Contra o final do inverno, dediqueime a retratar algúns xigantes verdes

E baixo estas liñas, vemos diferentes lugares da Ribeira Sacra xa na primavera

Era o tempo en que comezaban a agromar as vides nos canóns do Sil

A este tempo corresponden estas vistas da praia de San Cosme, en Barreiros

De volta en Lugo, a follaxe cubría xa a paisaxe á beira de ríos coma o Fervedoira, o Miño ou o Narla

Así de vivo era o verde do paseo lugués do Miño no mes de maio

Río arriba, pasado o parque das Saamasas, as árbores ripícolas reflectíanse nas augas

A mediados do ano, no tempo dos estalotes, as flores cubrían os prados no cinto verde de Lugo

Xa no verán, fixen varias incursións río arriba polo Mera

Entre saltos e praias fluviais, os fentos reflectíanse sobre as augas case negras

Este outro areal correspóndese coa área recreativa de Santa Isabel, en Outeiro de Rei

Un ano máis, visitámola en familia, e alí, onde conflúen o Ladra e o Miño, topámonos coa exuvia dunha libélula

E xusto antes das vacacións, dei en Sober con estas alcachofas en flor visitadas polos seus polinizadores

Chegado xa o outono, comezaron a mudar as cores das beiras do Miño

Fora polo San Froilán, festas nas que este ano puidemos gozar dun tempo espléndido

Tamén durante as patronais luguesas, puiden obter río arriba estas estampas coloridas

Un dos lugares máis curiosos que puiden visitar este ano foi o labririnto vexetal de Lagúa, no Cebreiro

Baixo estas liñas, vemos de preto as pingas de auga que colgan das arañeiras polo outono

As seguintes son algunhas das postais máis chulas que recordo en todo o ano

Podemos ollar uns carballos a contraluz nun carreiro de Lugo ou o arco da vella na praia mariñá de San Bartolo

Non podían faltar algunhas lembranzas do barrio de Recatelo e do parque de Rosalía

A fin de contas, onde levo traballando xa máis dun cuarto de século non deixa de ser a miña segunda casa

Este solpor en pleno solsticio de inverno si foi inmortalizado á beira mesmo da miña residencia habitual

E estas outras fotos de abaixo corresponden ao penúltimo día do ano, cando fomos de excursión a Chantada

E tampouco podiamos finalizar esta décima entrega das paisaxes lucenses sen unha postal de nadal no corazón de Lugo