20/10/11

Un feixe de láminas


Estas láminas foron compañeiras de viaxe durante uns cantos aniños
Fixéraas a medio camiño entre a adolescencia e a etapa universitaria
Botaron varios cursos pegadas ás paredes do meu cuarto ou do piso
Tanto cando vivía en Santiago como despois, xa traballando en Lugo



Realizadas en Cambados, axudáronme a facerme sentir como na casa
Pero, pouco a pouco, funas substituíndo por cadros que fora pintando
Así que cando nos mudamos ao noso actual fogar, pasaron a un caixón
E o seu lugar foi entón ocupado por unha serie cada vez maior de óleos



En canto os materiais empregados, predominan lapis, tinta e mais pastel
-Cunhas técnicas que podería depurar se dispuxese de tempo dabondo-
É dicir, o que tiña a man na que lembro como longa época de estudante
E recordo que cando ía ao instituto todos os días terminaba unha lámina


Logo, comezaría a ter menos tempo e a coñecer ben as xornadas sen fin
Polo que esa afección miña quedou relegada e finalmente ficou no pasado
Hoxe gardo as láminas con nostalxia, se ben poucas veces lles boto un ollo
E como estas, un bo feixe delas que fora xuntando durante aquel período


Paisaxes de Lugo (VII)

Cun fermoso exemplar de rubia galega dá comezo esta nova entrada sobre as paisaxes lucenses Esta de Castro de Rei foi a primeira dunhas can...