01/07/21

O castelo de Pambre

 


Vimos de visitar unha das fortalezas de maior sona e mellor conservadas de todo o país
Estivemos no castelo de Pambre, que se encontra en Palas de Rei, no extremo occidental da Ulloa
Ata este BIC pódese chegar pola beira do río homónimo ou por unha pista en mellor estado dende a vila palense




O castelo foi construído a finais do século XIV por Gonzalo Ozores de Ulloa, sétimo señor da liñaxe
Erixiuse arredor dunha igrexa románica, 200 anos máis antiga, que aínda se conserva no patio de armas




Un pequeno patio principal conduce á torre da homenaxe, de tres plantas e uns once metros de altura




No alto da torre as vistas da contorna son espectaculares
Pódese ollar o conxunto rodeado de prados, de gando e de arborado




O panorama máis agreste é o que se albisca ao poñente, por onde baixa o Pambre cara ao Ulla




A paisaxe máis suave, pola contra, atópase no extremo oposto
A rentes do chan, pódese comprobar nunha das moitas miras e seteiras da fortaleza




O conxunto conta cunha pequena parte museística, que de seguro fará as delicias dos máis pequenos
Nela explícase a historia do castelo, que foi dos poucos que quedaron en pé no s. XV tras as Guerras Irmandiñas
Tras pasar por diversas mans, incluída unha orde relixiosa, actualmente é de titularidade autonómica e de xestión municipal




O carreiro paralelo ao río atravesa a entrada principal da fortaleza
Dende a senda mesmo hai un mirador coa mellor vista de todo o conxunto




Con días longos e con verdes pastos e mais coloridos estalotes, a visita presta máis se cabe nesta época do ano


05/06/21

Media vida en Lugo

 


Hai hoxe 21 anos e 11 meses comezaba a traballar na delegación da CRTVG en Lugo
Aquel 5 de xullo de 1999 tiña xusto 21 anos e 11 meses, polo que xa levo media vida nesta cidade
Aos tres anos de chegar foi cando coñecín a miña parella, que tampouco era luguesa, pero logo veu vivir comigo
Dende entón, percorremos xuntos boa parte destas terras, dende a Ribeira Sacra ata a Mariña, pasando pola serra do Courel




Entre visitas turísticas a recunchos que, case inevitablemente, xa coñecía do traballo, foron pasando os anos
Son moitas e moi boas lembranzas, algunhas das cales figuran plasmadas neste bloguiño que me deu por crear en 2007




Hai case unha década experimentamos o maior e o mellor dos cambios que se puido dar no noso fogar
Naceu a nosa filla, que se considera lucense de pro e que dende sempre o reinvindicou cos seus 'tapaseos'





Eses paseos con tapas e petiscos pola cidade amurallada tamén foron reflectidos neste sitio web
Que foi, e segue a ser, o lugar onde compartimos a parte máis pública dos nosos álbums familiares




Como todo o mundo sabe, a contorna de Lugo ofrece paisaxes de extraordinaria beleza e riqueza natural
É o caso da área recreativa e da praia fluvial de Santa Isabel, en Outeiro de Rei, ou da insua da Aula da Natureza do Veral




Ademais de visitarmos enclaves de gran valor natural ou cultural, aquí tamén tivemos festa, moita festa
Dende o San Froilán ao Arde Lucus, pasando polo Samaín, o Nadal ou os Maios, que vimos de celebrar inda non hai moito




Como todo fillo de veciño, salvo no meu caso en horario laboral, permanecemos confinados ao comezo da pandemia
Foi ese un recordo que, para ben ou para mal, tamén ficou documentado para sempre tanto na nosa memoria coma nas fotos
Agardamos poder deixar atrás máscara e demais axiña e volver á nosa vida normal canto antes, que xa lle chega de fatiga pandémica
Respecto ao futuro, remítome ao expresado cando fixen 20 anos en Lugo e sinalei que hei procurar gozar ao máximo o que reste de estadía


03/05/21

Os saltiños do Rato

 

Un dos maiores praceres da vida contemplativa lucense é o de percorrer o Paseo do Rato
Nel, un regueiro desemboca no río en forma de fervenza, pero pódense ver máis saltiños no traxecto
E tamén se poden escoitar, posto que o caudal salva o leve desnivel cunha cortina de auga cada poucos metros




Comezaremos esta visita virtual pola parte baixa do Rato para ir logo remontando o río
Ao pouco, o salmón que hipoteticamente viría desovar toparíase co restaurante Terras do Miño
O establecemento toma o nome do centro de interpretación da reserva da biosfera que hai ao seu carón




Moi preto, pódese subir a un miradoiriño dende o que contemplar o río
Encóntrase xusto antes do salto de auga máis coñecido do cinto verde de Lugo




Río arriba, as fervenciñas seguirán sucedéndose durante o resto do paseo
O murmurio da auga caída aumenta e decrece en intensidade conforme se avanza




A cada pouco, os regatos van alimentar o caudal do río
As augas, á súa vez, regan a vexetación fluvial e as árbores ripícolas




No último treito antes de alcanzar A Chanca sucédense os viadutos
Son as pontes e pontellas que comunican o paseo con Penoucos ou con Castelo
A esta altura remata o novo carril bici e xa se pode subir ao centro por unha costa empinada
De non querer ir a Fontiñas, o vieiro tamén nos conducirá ata Santo Eufrasio e á estación do ferrocarril
Todos os camiños son bos para ir ata o Rato, ver e oír a auga correr cara ao Miño e volver cun sorriso na faciana

O castelo de Pambre

  Vimos de visitar unha das fortalezas de maior sona e mellor conservadas de todo o país Estivemos no castelo de Pambre , que se encontra en...