Os cirrios da Muralla de Lugo

 

A chegada dos cirrios marca o inicio da mellor época do ano en Lugo

Viñeron dende o sur de África para aniñar nos buratos da muralla romana

Acoden centos de parellas, que á súa vez teñen milleiros de crías que alimentar

Cunha altura media de dez metros, a muralla ten un perímetro de máis de dous quilómetros

O monumento ofrécelles a estas aves, por tanto, unha superficie vertical inmensa onde poderen criar

Por esta razón, estamos a falar da maior colonia de cirrios de todo o país e unha das máis importantes da Península

Os primeiros exemplares arriban xa en abril, pero é neste mes cando cobren o ceo

Xunto coas andoriñas e os avións, dunha familia distinta, os cirrios integran 'as tres mosquiteiras'

Arriba e abaixo, vemos varias portas da muralla, de distintos períodos, sobrevoadas por cirrios

Un paseo polo adarve da muralla ofreceranos outra perspectiva, cunha vista máis ou menos á altura do voo destas aves

A comezos da década pasada xa publicara aquí un postiño sobre a relación entre Lugo e esta especie, que quixen agora completar

E o ano pasado colgara en varias redes un reel protagonizado por estes paxaros que nos brindan unha compaña que se nos fai breve

Abaixo e arriba, podemos contemplar varios murais xigantes cos cirrios á beira

Uns e outros son reclamos engadidos á experiencia de visitar a única muralla romana que se conserva completa

Ao igual que a muralla romana, a catedral de Lugo tamén é Patrimonio da Humanidade

Curiosamente, a sé lucense tamén é coñecida polas aves que alberga, unha parella de falcóns peregrinos

Ambas especies, por certo, figuran entre as de voo máis veloz de todo o mundo, a rapina en picado e o cirrio en horizontal

Árbores como teixos ou nogueiras e edificios racionalistas son algúns dos elementos visibles de xeito permamente en Lugo

A chegada dos cirrios supón todo un acontecemento do que todos anos se fan eco os medios, como neste vídeo editado por un servidor

Para entender mellor este fenómeno, cómpre ter en conta a particularidade de Lugo tocante á natureza que o rodea

Estamos a falar nada menos que da única cidade en toda a Península que se encontra dentro dunha Reserva da Biosfera

Trátase de Terras do Miño, só superada en extensión no ámbito peninsular pola Reserva da Biosfera Transfronteiriza Meseta Ibérica

A través das hortas do barrio do Carme, da valgada da Cheda e da Calzada Romana chégase ao Miño

Un corredor verde comunica así directamente a Muralla de Lugo co río, onde se atopan outros bens culturais

Son a ponte romana ou o Antigo Hospital Lazareto, no barrio de San Lázaro, que tamén lles ofrece acubillo aos cirrios

As aves permanecerán aquí ata agosto, alegrándonos a vista cos seus voos acrobáticos e o oído co rechouchío que lles dá nome

Lugayazo

Nos case 27 anos que levo en Lugo, nunca antes a cidade caera en mans da dereitalla

Ata agora, tras o tamayazo que vén de presenciar, atónito, o conxunto da cidadanía galega

Só a desesperación por se facer co poder quen o ansía a calquera prezo pode explicar o acontecido

As enquisas negábanlles os populares lucenses o bastón de mando por, cando menos, outros cinco anos máis

Nin sequera coa posible aparición no taboleiro da partido máis rancio, galegófobo e fascista darían asaltado a praza Maior

Ante este panorama, optaron por adiantar pola ultradereita e perpetrar o lugayazo a só un ano dos comicios locais, co apoio dunha traidora

Utilizo este termo porque o de tránsfuga é algo que lle queda bastante curto a quen traizoou os seus compañeiros finados no mandato

En concreto a partir de marzo de 2025, cando morreu a anterior alcaldesa, seguida doutros dous edís que foron en listas con ela

Seis meses despois do pasamento de Paula Alvarellos deixábanos Pablo Permuy, e pasado outro medio ano, Olga López

Dos oito concelleiros socialistas electos, faleceron tres, o que dá unha mortalidade de 375 óbitos por cada mil

A fatalidade cebouse de xeito disparatado con quen compartiu filas durante décadas con esa mazá podre

Evidentemente, na sede do PP lucense coñecen as regras non escritas máis elementais da política

Saben que esta xogada non é nin ortodoxa nin ética nin aceptable para ninguén con conciencia

-Por moito que se agarren como a un cravo ardendo ao caso de Noia, sen defunto ningún-

Pero unha vez sopesados os pros e os contras, decidiron realizar unha aposta arriscada

A esperanza dos de Cabanillas 14 radica na desmemoria colectiva pasado xa un ano

Nas municipais, aspiran a partir dunha posición de vantaxe ostentando a alcaldía

Será en maio de 2027, cando moitos esquezan este asalto preeiro á praza Maior

Porque, no fondo, o que fan é permitir que muden as furnas o elixido nas urnas

Ata daquela, non cabe dúbida de que a Xunta tenderá unha alfombra vermella

Todos os proxectos bloqueados ata agora terán luz verde dende San Caetano

E dos que non sexa posible, hanse preocupar de botarlle a culpa ao bipartito

O malo é todo canto isto implica, canto poden chegar a desfacer do xa feito

Cando cheguei, en 1999, Lugo era unha cidade sucia, rota e abandonada

En poucos anos, progresou ata brillar con luz propia a urbe que é hoxe

Agora, esperemos que non lle dea tempo a causar danos irreparables

Que non suceda como en 2015, cando Candia presidiu a Deputación

Durante anos, houbera actuacións para todas as idades nos xardíns

E en só tres meses, foi quen de desterrar a cultura alí onde florecera

E todo legal, en virtude dun estudo asinado por un ex edil popular

Coa excusa dun aparcadoiro soterrado, foron reducindo a cabida

Ata que chegou un punto en que case ninguén podía ter acceso

Así foi como se portaron con aquilo que eles non presupostaran

E neste 2026 seguro que van reproducir esa maneira de actuar

Como se botar sal na nosa terra figurase no ADN da pepeirada

Pero non todo vai ser triste arredor desta moción rastreira

A cidadanía luguesa respondeu con firmeza ante a gravidade dos feitos

O pobo soubo estar á altura, apoiando masivamente unha concentración multitudinaria

Máis de 6.000 persoas amosaron o seu descontento, mesmo superando as expectativas da convocatoria

E isto é precisamente o que preocupa entre os guionistas do culebrón Candia Candia: que o electorado lembre e que non perdoe

Ademais da creación da plataforma Democracia si transfuguismo non, o lugayazo tamén nos deixou imaxes hilarantes memorables

É o caso, por exemplo, da montaxe que encabeza este post, que foi ideada por Chan das Bocas, ou esta outra do sempre xenial Cascarelo

Asorey

 

Vimos de visitar na Cidade da Cultura a exposición 'Francisco Asorey, unha recuperación necesaria'

A mostra reúne algunhas das obras máis importantes do gran renovador da arte escultórica galega do século XX

É o caso de varias das súas tallas de madeira policromada máis coñecidas, traídas dende distintas entidades museísticas do país 

Por exemplo, a 'Filliña' do Museo de Belas Artes da Coruña, ou o 'San Francisco' e a 'Ofrenda a San Ramón', do Museo Provincial de Lugo

Non podía faltar 'O Tesouro', unha das pezas máis prezadas do Museo Provincial de Pontevedra

Sobre estas liñas podemos velo, cara a cara, fronte ás tallas que habitualmente dan a benvida ao segundo andar no museo lucense

A cantidade de exemplares en miniatura desta escultura, de distintas tiraxes, dan idea da súa enorme popularidade

Varias das pezas foron traídas dende distintos puntos do País Vasco expresamente para esta exposición

Son a 'Nai de Dor', do Museo de Arte Sacra de Biscaia, e o 'San Xosé', da parroquia de Santa María de Gernika

Doutra igrexa parroquial foi emprestada esta Virxe do Carme que pertence a en Santa María dos Baños, no centro de Cuntis

Tamén de Euskadi, e mais de Cataluña, viñeron estoutras tallas de temática relixiosa

Son o Cristo do Perdón dos salesianos de Barakaldo e os anxos orantes de Gernika, por unha banda

E por outra, o sobrecolledor Cristo de Moià, cedido pola parroquia de Santa María de Moià, na diocese barcelonesa de Vic

Do museo pontevedrés procede tamén o 'Rezo de beatas'

Sobre estas liñas, vemos os 'Cabaleiros negros' dunha colección particular

E, entremedias, temos un un baixorrelevo cun 'San Francisco' pertencente a unha galería de arte 

Na mostra pódense ollar varias máscaras mortuorias realizadas por Asorey

A primeira corresponde a Cabanillas e a segunda a Valle-Inclán, ambos veciños tamén de Cambados

Outro artista, o fotógrafo Ksado, retratou o escultor en varias ocasións, como foi o caso do Panteón do Centro Galego de Bos Aires 

As imaxes aéreas das grandes esculturas de Asorey en espazos públicos tamén están presentes na exposición

Entre elas algunhas tan populares como o monumento a Curros Enríquez na Coruña ou o monumento a San Francisco en Compostela

Os bustos de numerosos persoeiros ocupan boa parte da sala do museo Gaiás dedicada á obra de Asorey

Nela non falta unha copia en bronce dunha escultura dos anos 40 que retrata a que fora a dona do artista, Jesusa Ferreiro

A mostra, con medio cento de esculturas, unha decena de escaiolas e moito máis, poderá visitarse, de balde, ata o vindeiro 5 de abril