05/06/21

Media vida en Lugo

 


Hai hoxe 21 anos e 11 meses comezaba a traballar na delegación da CRTVG en Lugo
Aquel 5 de xullo de 1999 tiña xusto 21 anos e 11 meses, polo que xa levo media vida nesta cidade
Aos tres anos de chegar foi cando coñecín a miña parella, que tampouco era luguesa, pero logo veu vivir comigo
Dende entón, percorremos xuntos boa parte destas terras, dende a Ribeira Sacra ata a Mariña, pasando pola serra do Courel




Entre visitas turísticas a recunchos que, case inevitablemente, xa coñecía do traballo, foron pasando os anos
Son moitas e moi boas lembranzas, algunhas das cales figuran plasmadas neste bloguiño que me deu por crear en 2007




Hai case unha década experimentamos o maior e o mellor dos cambios que se puido dar no noso fogar
Naceu a nosa filla, que se considera lucense de pro e que dende sempre o reinvindicou cos seus 'tapaseos'





Eses paseos con tapas e petiscos pola cidade amurallada tamén foron reflectidos neste sitio web
Que foi, e segue a ser, o lugar onde compartimos a parte máis pública dos nosos álbums familiares




Como todo o mundo sabe, a contorna de Lugo ofrece paisaxes de extraordinaria beleza e riqueza natural
É o caso da área recreativa e da praia fluvial de Santa Isabel, en Outeiro de Rei, ou da insua da Aula da Natureza do Veral




Ademais de visitarmos enclaves de gran valor natural ou cultural, aquí tamén tivemos festa, moita festa
Dende o San Froilán ao Arde Lucus, pasando polo Samaín, o Nadal ou os Maios, que vimos de celebrar inda non hai moito




Como todo fillo de veciño, salvo no meu caso en horario laboral, permanecemos confinados ao comezo da pandemia
Foi ese un recordo que, para ben ou para mal, tamén ficou documentado para sempre tanto na nosa memoria coma nas fotos
Agardamos poder deixar atrás máscara e demais axiña e volver á nosa vida normal canto antes, que xa lle chega de fatiga pandémica
Respecto ao futuro, remítome ao expresado cando fixen 20 anos en Lugo e sinalei que hei procurar gozar ao máximo o que reste de estadía


03/05/21

Os saltiños do Rato

 

Un dos maiores praceres da vida contemplativa lucense é o de percorrer o Paseo do Rato
Nel, un regueiro desemboca no río en forma de fervenza, pero pódense ver máis saltiños no traxecto
E tamén se poden escoitar, posto que o caudal salva o leve desnivel cunha cortina de auga cada poucos metros




Comezaremos esta visita virtual pola parte baixa do Rato para ir logo remontando o río
Ao pouco, o salmón que hipoteticamente viría desovar toparíase co restaurante Terras do Miño
O establecemento toma o nome do centro de interpretación da reserva da biosfera que hai ao seu carón




Moi preto, pódese subir a un miradoiriño dende o que contemplar o río
Encóntrase xusto antes do salto de auga máis coñecido do cinto verde de Lugo




Río arriba, as fervenciñas seguirán sucedéndose durante o resto do paseo
O murmurio da auga caída aumenta e decrece en intensidade conforme se avanza




A cada pouco, os regatos van alimentar o caudal do río
As augas, á súa vez, regan a vexetación fluvial e as árbores ripícolas




No último treito antes de alcanzar A Chanca sucédense os viadutos
Son as pontes e pontellas que comunican o paseo con Penoucos ou con Castelo
A esta altura remata o novo carril bici e xa se pode subir ao centro por unha costa empinada
De non querer ir a Fontiñas, o vieiro tamén nos conducirá ata Santo Eufrasio e á estación do ferrocarril
Todos os camiños son bos para ir ata o Rato, ver e oír a auga correr cara ao Miño e volver cun sorriso na faciana

24/04/21

Os faraóns do Gaiás

 


Co gallo do Xacobeo, a corte compostelá tivo a ben organizar unha mostra sobre os reis de Exipto
E que mellor lugar para unha exposición así que unha obra faraónica como é a Cidade da Cultura de Galicia
En concreto, no museo do Centro Gaiás, onde xusto antes da pandemia puidemos ollar "Galicia, un relato no mundo"
Desta volta, saltamos do Miño ao Nilo para coñecer mellor a fascinante cultura do antigo Exipto, que perdurou durante milenios




Na cúspide da pirámide de poder militar e relixioso desta civilización figuraban os faraóns 
Foron máis de trinta as dinastías que gobernaron o imperio exipcio entre os períodos arcaico e ptolemaico
Esta estatua de pedra do deus solar Ra-Horakhti, feita nos tempos do bíblico Ramsés II, data do século XIII antes da nosa era




Estoutro busto de granito negro, que representa a deusa Sekhmet, data do século anterior
Máis antigo aínda é este retrato do cortesán Senenmut, coa princesa Neferure no colo, que contempla miña filla 




Este babuíno en crequenas foi feito de cuarcita vermella pola mesma época
Pode simbolizar diversos deuses, coma Ra ao mencer ou Thoth, divindade da escritura
Abaixo, vemos varias figuras acompañadas de textos biográficos sobre os persoeiros representados




A mostra acompáñase de recursos audiovisuais que explican o contexto xeográfico e histórico
Conta ademais con diversos fragmentos de relevos policromados do Val dos Reis, de hai uns 3.300 anos




Este papiro de Abusir, escrito hai preto de 4.500 anos, é un dos máis antigos que se conservan
Tamén se expoñen diversos accesorios propios dos gobernantes exipcios, como aneis, cetros ou flaxelos




Esta é unha perruca dunha estatua real, do Reino Novo
Máis recente é a estela que se encontra debaixo, da época helenística
Representa a Alexandre Magno cando era faraón de Exipto, xunto co touro Bukhis




Froito do espolio ou non, as 140 pezas expostas pertencen ao Museo Británico
Grazas á corte xacobea, poderanse visitar ata mediados de agosto no non menos suntuoso Gaiás

Media vida en Lugo

  Hai hoxe 21 anos e 11 meses comezaba a traballar na delegación da CRTVG en Lugo Aquel 5 de xullo de 1999 tiña xusto 21 anos e 11 meses, po...