Lugayazo

Nos case 27 anos que levo en Lugo, nunca antes a cidade caera en mans da dereitalla

Ata agora, tras o tamayazo que vén de presenciar, atónito, o conxunto da cidadanía galega

Só a desesperación por se facer co poder quen o ansía a calquera prezo pode explicar o acontecido

As enquisas negábanlles os populares lucenses o bastón de mando por, cando menos, outros cinco anos máis

Nin sequera coa posible aparición no taboleiro da partido máis rancio, galegófobo e fascista darían asaltado a praza Maior

Ante este panorama, optaron por adiantar pola ultradereita e perpetrar o lugayazo a só un ano dos comicios locais, co apoio dunha traidora

Utilizo este termo porque o de tránsfuga é algo que lle queda bastante curto a quen traizoou os seus compañeiros finados no mandato

En concreto a partir de marzo de 2025, cando morreu a anterior alcaldesa, seguida doutros dous edís que foron en listas con ela

Seis meses despois do pasamento de Paula Alvarellos deixábanos Pablo Permuy, e pasado outro medio ano, Olga López

Dos oito concelleiros socialistas electos, faleceron tres, o que dá unha mortalidade de 375 óbitos por cada mil

A fatalidade cebouse de xeito disparatado con quen compartiu filas durante décadas con esa mazá podre

Evidentemente, na sede do PP lucense coñecen as regras non escritas máis elementais da política

Saben que esta xogada non é nin ortodoxa nin ética nin aceptable para ninguén con conciencia

-Por moito que se agarren como a un cravo ardendo ao caso de Noia, sen defunto ningún-

Pero unha vez sopesados os pros e os contras, decidiron realizar unha aposta arriscada

A esperanza dos de Cabanillas 14 radica na desmemoria colectiva pasado xa un ano

Nas municipais, aspiran a partir dunha posición de vantaxe ostentando a alcaldía

Será en maio de 2027, cando moitos esquezan este asalto preeiro á praza Maior

Porque, no fondo, o que fan é permitir que muden as furnas o elixido nas urnas

Ata daquela, non cabe dúbida de que a Xunta tenderá unha alfombra vermella

Todos os proxectos bloqueados ata agora terán luz verde dende San Caetano

E dos que non sexa posible, hanse preocupar de botarlle a culpa ao bipartito

O malo é todo canto isto implica, canto poden chegar a desfacer do xa feito

Cando cheguei, en 1999, Lugo era unha cidade sucia, rota e abandonada

En poucos anos, progresou ata brillar con luz propia a urbe que é hoxe

Agora, esperemos que non lle dea tempo a causar danos irreparables

Que non suceda como en 2015, cando Candia presidiu a Deputación

Durante anos, houbera actuacións para todas as idades nos xardíns

E en só tres meses, foi quen de desterrar a cultura alí onde florecera

E todo legal, en virtude dun estudo asinado por un ex edil popular

Coa excusa dun aparcadoiro soterrado, foron reducindo a cabida

Ata que chegou un punto en que case ninguén podía ter acceso

Así foi como se portaron con aquilo que eles non presupostaran

E neste 2026 seguro que van reproducir esa maneira de actuar

Como se botar sal na nosa terra figurase no ADN da pepeirada

Pero non todo vai ser triste arredor desta moción rastreira

A cidadanía luguesa respondeu con firmeza e ante a gravedade dos feitos

O pobo soubo estar á altura, apoiando masivamente unha concentración multitudinaria

Máis de 6.000 persoas amosaron o seu descontento, mesmo superando as expectativas da convocatoria

E isto é precisamente o que preocupa entre os guionistas do culebrón Candia Candia: que o electorado lembre e que non perdoe

Ademais da creación da plataforma Democracia si transfuguismo non, o lugayazo tamén nos deixou imaxes hilarantes memorables

É o caso, por exemplo, da montaxe que encabeza este post, que foi ideada por Chan das Bocas, ou esta outra do sempre xenial Cascarelo

Asorey

 

Vimos de visitar na Cidade da Cultura a exposición 'Francisco Asorey, unha recuperación necesaria'

A mostra reúne algunhas das obras máis importantes do gran renovador da arte escultórica galega do século XX

É o caso de varias das súas tallas de madeira policromada máis coñecidas, traídas dende distintas entidades museísticas do país 

Por exemplo, a 'Filliña' do Museo de Belas Artes da Coruña, ou o 'San Francisco' e a 'Ofrenda a San Ramón', do Museo Provincial de Lugo

Non podía faltar 'O Tesouro', unha das pezas máis prezadas do Museo Provincial de Pontevedra

Sobre estas liñas podemos velo, cara a cara, fronte ás tallas que habitualmente dan a benvida ao segundo andar no museo lucense

A cantidade de exemplares en miniatura desta escultura, de distintas tiraxes, dan idea da súa enorme popularidade

Varias das pezas foron traídas dende distintos puntos do País Vasco expresamente para esta exposición

Son a 'Nai de Dor', do Museo de Arte Sacra de Biscaia, e o 'San Xosé', da parroquia de Santa María de Gernika

Doutra igrexa parroquial foi emprestada esta Virxe do Carme que pertence a en Santa María dos Baños, no centro de Cuntis

Tamén de Euskadi, e mais de Cataluña, viñeron estoutras tallas de temática relixiosa

Son o Cristo do Perdón dos salesianos de Barakaldo e os anxos orantes de Gernika, por unha banda

E por outra, o sobrecolledor Cristo de Moià, cedido pola parroquia de Santa María de Moià, na diocese barcelonesa de Vic

Do museo pontevedrés procede tamén o 'Rezo de beatas'

Sobre estas liñas, vemos os 'Cabaleiros negros' dunha colección particular

E, entremedias, temos un un baixorrelevo cun 'San Francisco' pertencente a unha galería de arte 

Na mostra pódense ollar varias máscaras mortuorias realizadas por Asorey

A primeira corresponde a Cabanillas e a segunda a Valle-Inclán, ambos veciños tamén de Cambados

Outro artista, o fotógrafo Ksado, retratou o escultor en varias ocasións, como foi o caso do Panteón do Centro Galego de Bos Aires 

As imaxes aéreas das grandes esculturas de Asorey en espazos públicos tamén están presentes na exposición

Entre elas algunhas tan populares como o monumento a Curros Enríquez na Coruña ou o monumento a San Francisco en Compostela

Os bustos de numerosos persoeiros ocupan boa parte da sala do museo Gaiás dedicada á obra de Asorey

Nela non falta unha copia en bronce dunha escultura dos anos 40 que retrata a que fora a dona do artista, Jesusa Ferreiro

A mostra, con medio cento de esculturas, unha decena de escaiolas e moito máis, poderá visitarse, de balde, ata o vindeiro 5 de abril 

O Entroido da Coruña

Vimos de pasar o Entroido nunha das cidades galegas con maior tradición carnavalesca

Durante as festas, asistimos a varios desfiles multitudinarios, o máis vistoso o do concurso de comparsas

Celébrase o sábado á tarde, percorre boa parte do centro da Coruña e congrega milleiros de asistentes ao seu paso

Diversos líderes mundiais foron obxecto de mofa en varias das comparsas

Non faltaron Trump, Maduro, Sánchez ou Putin, o que lle valeu unha incompresible denuncia a unha das participantes

Desfilaron carrozas con múltiples temáticas, con especial atención á diversidade das minorías residentes na urbe

Foi o caso da veciñanza de orixe boliviana, que participou ata con dúas comparsas distintas no desfile, ambas con elementos folclóricos

Con varias carrozas de temática submarina, a comparsa asturiana Os Mismos de Sempre fíxose co primeiro premio do concurso

Entre outras, o público tamén puido ver unha carroza cunha polbeira

Ou os axentes do ICE, nunha parodia desa especie de Gestapo estadounidense

O Lada coa bandeira rusa e un mísil denunciado polos ucraínos pertencia a esta comparsa

Xa no Martes de Entroido, foi a quenda dos concursos de choqueiros, co epicentro do Campo da Leña

Estímase que asistiron a este evento unhas 50.000 persoas, e dou fe de que a cifra non esaxera o xentío que había

Os concursantes foron desfilando pola rúa da Torre, con disfraces realmente xocosos e enxeñosos

Aol final da rúa, xa na praza, eríxese na rotonda unha Sardiña que honra a maior festa do barrio de Montealto

Alí posaron para un servidor varias xeracións de coruñesas dunha mesma familia

Incluída miña sogra, nacida moi preto de onde tivo lugar o concerto que pechou esa xornada

Xa só faltaban o desfile do Enterro da Sardiña ata a praia de Santo Amaro e a Desentronización do Deus Momo