Transilvania: Sighișoara

A seguinte cidade na que pernoctamos en Transilvania era un dos pratos fortes

Nela nacera nada menos ca o mesmísimo Vlad Draculea, Vlad III O Empalador

Tratábase de Sighisoara (Siguixoara), considerada Patrimonio da Humanidade

Motivos non lle faltan, pola singularidade das súas murallas e dos seus edificios

Entre eles, salientar a Torre do Reloxo ou do Consello, que data do século XIV

As vistas pagan a pena, así que subimos para ollalas e ver o museo que alberga

-Obsérvese, ao fondo desta idílica estampa, o punto máis alto do recinto histórico-

Non moi lonxe, demos con outra construción senlleira ao pé dos muros da cidade

Era a Torre dos Zapateiros, unha das torres que lles servían de sede aos gremios

Mención especial para o hotel no que nos aloxamos, Binder Bubi, tamén de conto

Recalamos nel antes de cear nun restaurante na propia casa natal de Vlad Tepes

-O edificio amarelo que se encontra ás miñas costas nesta instantánea xa noctuna-

Tras a cea, aventurámonos a visitar a parte máis elevada do recinto amurallado
Para iso, tivemos que subir os 172 chanzos dunhas escaleiras do século XVII
Era a Scara Acoperita, a escaleira cuberta que conduce á cima desta cidadela

Xa na cima, había varios templos, un cemiterio e esta casa de aspecto funesto

-A verdade é que a súa iluminación contribuía a crear unha atmosfera espectral-

Finalmente, baixamos por un camiño ás escuras que nos levaría cara ao repouso

A primeira festa de aniversario de Selma

A primeira festa de aniversario da nosa filla celebrouse en familia

En concreto, rodeados da familia coruñesa da cativa e mais nosa

Fixo un día moi bo, así que aproveitamos para xantar ao aire libre

Selma recibiu unha morea de agasallos dos seus tíos e dos curmáns

-Entre eles, este estupendo andador, unha tartaruga ou unha boneca-

A festa organizáronnola en Armentón, en cas dos meus tíos políticos

Por alí pululan os gatos ao seu antollo, como fai Mambrú nesta imaxe

Como os tíos de Marta son bastante mañosos, fixeron estes poleiros

Así a meniña puido coñecer moi de preto os pitos e mais as galiñas

E deste xeito tan apracible foi como transcorreu un día ben solleiro

Un ano con Selma

Os días discorren meteóricos e resulta que xa levamos un ano con Selma
A mulleriña faise querer cada vez máis, así que me alegro de ter que criala

Esta foto corresponde aos sete meses, logo dunha primeira corta do pelo
E a de abaixo data de cando visitamos a súa bisavoa e os tios en Madrid

Esta é unha escena da vida cotía coa nosa filla, con momentos para o relax

Ao igual ca estas outras estampas, nas que Selma quere levar todo á boca

Neste vídeo afronta con certa soltura a súa primeira experiencia nun bambán

Ocorreu hai un mes na área de xogos infantís de San Tomé, en Cambados

A pesar de tratar de retela nun parque, a nena invadiu xa todo o noso fogar

Non lle queda recuncho por explorar, aínda que erguerse lle dá outra visión

A nena hoxe cumpre un ano, amosa oito dentes e ten moitas ganas de andar

Achégase xa aos dez quilos, polo que houbo que prestarlle novos acomodos

Co seu nacemento gravado a lume, agardo que cumpra moitos máis así de sa

Transilvania: Sibiu

Acabamos de volver dunha viaxe moi especial por terras do leste de Europa

Pasamos de Valaquia a Transilvania atravesando os Cárpatos cara ao norte

Unha vez alí, visitamos unha cidade considerada Patrimonio da Humanidade

Tratábase de Sibiu (Sibiú), cun casco vello de marcado sabor austrohúngaro

Nada máis chegar, camiñamos pola principal rúa peonil cara á Piata Mare

Esta praza está chea de vida, cunha fonte que fai as delicias dos pequenos

Rodéana varios edificios senlleiros que semellan observarte cos seus ollos

En realidade, son respiradoiros abertos para preservar mellor os alimentos

-E é que adoitaban utilizar os faiados para gardar os produtos da matanza-

Falando de comida, axiña nos diriximos á veciña Piata Mica, onde ceamos

Na terraza tiñamos unhas excelentes vistas á Torre do Consello, do s. XIV

Ao segundo día deunos tempo a visitar un templo ortodoxo e outro luterano

Era a catedral que se ve ao fondo nesta foto, cunha torre rematada en bólas

O campanario domina Sibiu, como se pode apreciar en calquera panorámica

Descubrir Lugo (I)

Ao longo dos últimos meses realicei unha serie de vídeos divulgativos

Tratábase de dar a coñecer lugares que pagase a pena visitar por Lugo

No primeiro deles recomendaba achegarse ata Santa Olalla de Bóveda

Alí agárdannos uns restos romanos cuxo uso orixinal supón un enigma

Descubrir Lugo (II)

O seguinte monumento que visitamos foi o célebre castro de Viladonga

Aínda que non o pareza, este e o de Bóveda foron coetáneos, no s. IV

-O edificio de Bóveda ergueuse mentres as pallozas estaban habitadas-

Descubrir Lugo (III)

O último punto que aconsellei visitar xa é bastante posterior, do s. XIV

Refírome ao castelo de Pambre, o único que sobreviviu aos Irmandiños

Coma no vídeo anterior, o off remata sinalando especialidades culinarias

Dende o meu punto de vista, este dato non pega co resto da información

Pero é o que hai, posto que eran directrices que debía seguir para facelos

Por outra parte, déboo admitir, nestes non me obrigaron a saír en pantalla

Teño que agradecer tamén que me desen certa liberdade para elixir sitios

Coido que son das mellores localizacións que cabería escoller a tal efecto