O caderno de bitácora de Carmen

A parella doutro compañeiro, de Fron, tamén se chama Carmen

Fálovos de Carmen Porteiro, a rapaza da foto

Quen ademais tamén foi compañeira miña

O seu é a publicidade

Por iso non estivo connosco por moito tempo

-En todo caso, ben que a botei de menos cando se foi-

A instantánea da terraza dános a benvida á súa ventá na rede

Que se denomina "Caderno de bitácora de Carmen"

Nela comenta en especial temas relacionados coa comunicación

De todo tipo, non só do mundo dos publicistas

Dende spots ata series, filmes, programas, libros e un longo etc.

-E mais cousas á parte, por suposto, como todo o mundo-

Así que considero o seu blog dun grande interés

E recoméndolles a súa lectura ós entusiastas do xénero

A arte de Llonín

Outras interesantes bitácoras adicadas á arte son as de Carmen Llonín

-Afable amiga e muller do meu compañeiro Gas-

Que acaba de obter o 1º premio do certame de escultura de Burela

Como se pode apreciar, tende a integrar as súas obras na natureza

É un concepto de arte distinto, no que o resultado cobra vida

Os artefactos son retratados nun anaco de paisaxe viva

As fotos foron sacadas no Valadouro

-Onde ámbolos dous teñen unha casa, como non, integrada na natureza-

E a montaxe resultante é a obra en si

O mesmo fai cos seus cadros, nos que xustapón elementos naturais

Así, os vexetais e as pinturas mestúranse formando tres dimensións

É outro xeito de humanizar a arte

De inmortalizala ó, digamos, insuflarlle alento vital

As pinturas de Llito

Así de ben é como pinta Llito

Estes cadros son xa de hai anos, pero tenos máis recentes

Basta con cliquear no seu blog para ver cousas novas

-llitopaints.blogspot.com-

Nestes últimos catro anos, meu bon colega asentouse en Barcelona

Na compaña de Helena, arousá de pro e amiga da alma

Coido que a súa técnica se perfeccionou aínda máis

E é que xustamente para iso está aló, na súa propia patria

A súa arte evoluíu cara a unha maior expresividade, se cabe

Vese que experimentou co trazado, adquirindo unha maior viveza

''La meva pintura'', de Llito, é un catálogo de olladas ceibes

Nas que a creación en liberdade se antepón a calquera outro precepto

O cárcere de papel

Este señor de 85 anos vai facer un novo manga

Si, vale, é Stan Lee, pero é algo que non deixa de sorprenderme

Posto que falamos dunha das mentes visionarias que idearon ''X-Men''

Ou ''Os 4 Fantásticos'', ou ''Spiderman'', ou ''Hulk'', ou...

O proxecto é un 'spin off' de ''Jump Q II''

O outro coautor será Hiroyuki Takei

-O creador de ''Shaman King''-

A obra será publicada pola editorial Shueisha

Souben da nova por unha weblog coido que de interés

Chámase La Cárcel de Papel

-lacarceldepapel.com-

Que é un recomendable ''diario dun lector de banda deseñada''

A verdade abstracta

Ultimamente róndanme unhas notas pola cabeza

Son as da melodía que abre e pecha "Stolen Moments"

Un tema do álbum "The Blues and the Abstract Truth"

Composto polo saxofonista Oliver Nelson, foi gravado no 1961

O plantel que participou na gravación do disco era de excepción

Músicos como o pianista Bill Evans ou o trompetista Freddie Hubbard

O non menos virtuoso Paul Chambers no baixo

Ou mesmo Roy Haynes na batería

Como non cabía esperar menos, o resultado foi fóra de serie

-En particular, neste tema que serve de apertura do disco-

Se as notas son xeniais, a súa execución non é menos impresionante

Incluso cabe dicir que o resto do álbum queda nun segundo plano

Ó meu modo de ver, é unha especie de oda ó tempo perdido

Unha expresión musical dos momentos vividos ou non no cotián

E que se esvaen en reviravoltas como follas que leva o vento

-Por empregar un símil gráfico-

Doutra banda, os xaponeses UFO fixeron unha versión deste tema

Foi no 1994, no álbum "No Sound Is Too Taboo"

De feito, a versión de United Future Organization foi a primeira que oín

É máis compacta, cun tempo máis acelerado, pero igual de xenial

É tamén doutro estilo moi diferente, máis próximo ó 'acid jazz'

Á súa maneira, supón unha loa ó cosmopolitismo ben entendido

Quero dicir, ós espíritos abertos a linguaxes artísticas como esta

Á apertura de mentes á música sen fronteiras, en definitiva

Á expresión musical da verdade abstracta sen límites autoimpostos

A dela

Esta é a ollada que dá a benvida á bitacora de Adela

-A dela-

Quen é membro por dereito da miña difusa tribo urbana coruñesa

Descubrín esta xoia nun recuncho da Taberna de Toxo

E inmediatamente quedei prendado da súa calidade

Do seu, ó meu ver, valor literario

Cos seus máis e os seus menos, claro está

Pero en todo caso podo afirmar que é do mellor que teño visto

Teño a vantaxe de poder coñecer algúns personaxes dos que fala

-Só uns poucos, pero de abondo-

Ás veces pode resultar impactante

Mesmo poida que en ocasións ferinte

Pero ten a estraña virtude de non deixarte indiferente

De facerte partícipe dunha visión ou duns sentimentos

E iso, polo pouco que sei, seica é o importante

O toxo

Florece neste tempo, a flor do toxo

Esa que tingue de amarelo a paisaxe tipicamente galega

E é tamén o alcume dunha compañeira do meu smial

Chamada "Kalruth Flor de Toxo"

Isto vén a conto da súa bitácora

Denominada á súa vez "A taberna de Toxo"

Gústame como está presentada a idea

Ti es un cliente que acodes á taberna a tomar un grolo

E de paso a entreterte un intre

Ultimamente comenta bastante unha teima súa

-Pero non por insistente menos encomiable-

A de facerse mergulladora de pro

É dicir, co equipo completo e esas cousas

-O traxe de pneopreno, a botella de osíxeno, etc.-

A min tamén me gustaría ver os corais de cores

Pero teño que recoñecer que non sería quen de intentalo

Xa para empezar, de facer os cursos pertinentes

En segundo lugar, de adquirir todo o equipo

E por último, de somerxerme a máis de dez metros

-Por non dicir corenta!-

Demasiada fondura ominosa...