Patrimoniogalego.net

Botou a andar a páxina web patrimoniogalego.net

Trátase dun catálogo social do noso patrimonio

Ou sexa, feito polos propios cidadáns deste país

O proxecto xurdira a iniciativa de Manuel Gago

-Xornalista, mestre e autor do blog Capítulo 0-

Vira a necesidade de facer real esta ferramenta

E unha vez propuxo colaborar nela, concretouse

Unha decena de persoas enrolámonos no barco

Entre elas, outros amigos, como Adela ou Xurxo

 Todo co fin de suplir unhas carencias inexcusables

Agora xa podemos falar dos primeiros resultados

Cunha vintena de novas fichas en cuestión de días

E cunha vontade de chegar a fichar miles de bens

Así que xa sabes: catalogar está agora na túa man
A foto, de Regueifeiro é dun petróglifo en Santiago

As fervenzas do Barosa

A fin de semana visitamos unha paraxe natural que non vía dende neno

Refírome ao parque das fervenzas do río Barosa, no concello de Barro

Acompañábannos, preparados para o ocasión, uns cantos bos colegas

Como Nesti e Carmen, ás que podemos ollar sobre unha ponte xaponesa

Marta, como se pode apreciar, xa está en avanzado estado de xestación

Eu tamén quixen posar con ela sobre a ponte, e esta foto foi o resultado

As pontes servían de acceso a unha insua que había no medio do Barosa

Novos blogs

Había tempo que tiña que ter feito o que xa case fixen:

Actualizar os blogs dalgúns dos meus caros camaradas
-Quero dicir, no eirado que hai aquí á beira, á túa dereita-

Comecei a semana pasada co novo blog de Adelasuma

E seguín esta con outras bitácoras, coma a de Eledhwen

-Todo para después, un caixón cheo de interese por todo-

Ou Moon Eclipse, a última do seu partener Laegnur/Tury

-"Contido dirixido cara á programación e o software libre"-

E tamén Cultura Mortis, do meu benquerido amigo Karlief

-Un blog literario sobre el e as súas fantasías terroríficas-

Seguro que o lector saberá valorar o seu traballo e esforzo
Posto que agora poderá clicar cando queira saíndo de aquí

O elefante zombi

Os elefantes zombies como alegoría desta nosa sociedade

Esa é a mensaxe que trata de transmitirnos este novo blog

Trátase da última aposta de Adelasuma, autora incansable

-Coñecida aquí por traballos anteriores como Adela-blog-

Nela fálanos dunha 'estampida de paquidermos ultralentos'

E emprega este oxímoro como metáfora do cambio por vir

Suliña así o paralelismo entre ambas as dúas idiosincrasias

-A destes calmosos mortos viventes e mais a dos galegos-

O pitufo Zoupón

O escritor Sechu Sende vén de obsequiarnos cun artigo ben entrañable

Chámase Lingua, profes e desenhos animados, e nel fala d'Os Pitufos

Do papel que estes debuxos xogaron na súa infancia e na súa mocidade

-E en concreto, da importancia que para el tería a voz do pitufo Zoupón-

Por canto a historia narrada non ten desperdicio, aconsello lela enteira:

"O Pitufo Zoupóm, com os seus tatejos e todo, falava um galego tam especial… A sua voz insegura, feble, mas intensa…, acordades-vos da sua voz? Era umha dessas vozes marabilhosas, inesquecíveis. Umha voz acolhedora. E tinha as vogais abertas e fechadas mais nítidas que nunca escoitara. (...) E um dia que estudavamos o vocalismo dei-me conta, enquanto escoitava o professor. Aquela voz. Aquela voz, aqueles sons, aquelas vogais abertas e fechadas tam nítidas… Era a voz do Pitufo Zoupom! Bernardo, o nosso professor de língua, era o Pitufo Zoupom!"

Anguita

No 80 aniversario da Segunda República, quixera louvar unha figura senlleira actual

-Máis que nada, polo bo presidente da Terceira República que este home había ser-

Doce anos despois de abandonar a primeira liña, Julio Anguita segue a sorprendernos

Primeiro polas súas declaracións proféticas do ano 99 sobre a crise que padecemos

-En plena voráxine privatizadora e inmobiliaria, advertía dos futuros recortes sociais-

E agora soubemos que hai sete anos renunciara á pensión vitalicia de ex parlamentario

-Recoñecía, polo visto, que co retiro que lle correspondía por mestre xa tiña dabondo-

Detalles todos que honran a Julio Anguita como persoa pública progresista de verdade

E como o grande estadista que se perdeu nos 90 para presidir o noso goberno estatal

-Desa confederación plurinacional que convimos en denominar comunmente "España"-

Non poderiamos rematar esta loanza sen lembrar o seu decálogo para levantar cabeza

Zappa: ratas e pexegos

O ano anterior a Weassels Ripped My Flesh fora prolífico para Zappa

Un dos mellores álbumes de 1969, e da súa carreira, foi este, Hot Rats

-A cuberta tamén ten o seu aquel, con ese sombreireiro tolo sen chapeu-

O disco fora gravado en 16 pistas, algo que nin os Beatles facían entón

Comeza con Peaches En Regalia, hoxe convertido en standard de jazz

Outro tema con sona desta gravación mítica é a canción Willie The Pimp

O cantante é Captain Beefheart, un colaborador habitual de Frank Zappa
A estes dous primeiros hai que engadir outros catro temas máis, redondos
Ademais de pexegos e de ratas, o disco fálanos de paraugas e de camelos
-E contén unha suite, The Gumbo Variations, cuns ventos extraordinarios-