Unha de polbo e outra de luras

Hai uns días demos en Cambados cun boneco moi particular
Tratábase nada menos que dun polbo á feira de artesanía
Sobre unha luva de la artellábanse os tentáculos de esponxa
En movemento, e cunhas gargalladas de fondo, resulta arrepiante



Este último exemplar da tenda acababa de ser adquirido por Beni
-Cousas de ter sobriños aínda pequenos, que son a excusa perfecta-
Menos simpáticos foron estes outros cefalópodos que paso a mostrar
Fálovos das luras que atoparon uns mergulladores en California
Eran luras xigantes de Humboldt que apareceron por sorpresa
E que cara de poucos amigos tiñan estes entrañables 'Calamardos'
Recomendo ver o vídeo a pantalla completa para facerse unha idea

Silvio José, Fito e Pita

Cen páxinas de puro pracer; iso foi o que me regalou Marta
Refírome ao libro “Silvio José Emperador”, de Paco Alcázar
A obra é unha escolma das páxinas de Silvio José en 'El Jueves'
Que, xunto con Ortega e Pacheco, é un dos meus ídolos da revista
Sivio José “El Buen Parásito” aos seus 45 tacos vive co seu pai
-Un velliño xubilado que non sabe como desfacerse do seu fillo-
O seu mellor amigo está peor ca el e é escravo do seu Geyperman
Logo está Cubero, falso profesor de autoescola e poeta infantil
Berta Cortés, a nai de Silvio José, que está neurótica compulsiva
E o doutor De la Cuadra, o psiquiatra que os desatende a todos eles


O outro agasallo de Marta é "Fito & pita", de Alberto Guitián
Fito e Pita son dous xubilados que se meteron e se meten de todo
O lema destes dous vellos macarras é “Xa postos, postísimos”
Como o son tamén “Older & Bolder” ou “Old bakalas never die”
Outro dos personaxes é Senén, namorado dunha das súas vacas
Ou Benito, que viste de prusiano nos enterros para darlles caché
Don Cariote é o párroco exorcista, a quen axuda o enterrador
Que á súa vez é xenro do alcalde pedáneo, ataviado coma JR
As mulleres dos protagonistas tampouco teñen desperdicio
Son Lourdes a pulpeira, cun rabo de polbo tatuado no brazo
E mais Fátima, que vende farlopa para montar unha boutique
As súas aventuras públícanse cada mes na revista 'Retranca'


Para finalizar, agradecer tamén a Marcos o disco que me regalou
Trátase de “The Private Press”, do californiano DJ Shadow
Encantoume “Six Days”, cun sampler dunha banda de gaitas

Bóveda

Este é, probablemente, o arco de ferradura máis antigo de Europa
Data nada menos que do século IV e encóntrase ás aforas de Lugo
Forma parte do conxunto monumental de Santa Olalla de Bóveda
-Que é practicamente coetáneo da muralla e das termas romanas-
Fomos de excursión visitalo coa excusa de que eu cumpría anos
-Iso si, tras obsequiármonos cunha boas carnes e verduras á grella-
Non vimos ningún visitante de aquí, pero si había turistas alemáns
-Vese que teñen boas guías, están ben informados e poñen ganas-
O acceso contaba a cada lado cuns relevos un tanto misteriosos
Había non se sabe se un grupo de homes ou de mulleres gravados
Tamén había unha persoa cunha especie de guirnalda por riba dela
E víase tamén o que parecía un par de tolleitos esculpidos na pedra
En fin, que polo visto ninguén sabe exactamente de que se trataba




O monumento foi descuberto nos anos 20 por pura casualidade
Sábese aproximadamente de cando data, pero pouco máis
Ignórase se nun principio era un templo, un ninfeo ou todo á vez
Tampouco se coñece o seu uso posterior, e nin sequera se o tivo
Dentro consérvanse tres columnas arredor dun estanque de auga
Podería ser, polo tanto, que se tratase dun lugar con augas curativas




Aínda que tampouco se descarta unha función funeraria do edificio
De feito, entre as numerosas aves dos frescos figura un ganso
O cal seica simboliza o tránsito cara á outra vida, pero non sei eu
A min dáme que os motivos pictóricos tiñan unha función máxica
En concreto de maxia simpática, porque eran todas aves de caza
Había ademais faisáns, galos e perdices; é dicir, aves para papar

O arco da vella

Un día si e outro tamén este mes de xullo deixounos ceos grises
Si, o sol brillou pola súa perenne ausencia na canícula do verán
Pero en ocasións no horizonte cuberto abriuse unha fenda irisada
Da bóveda encapotada xurdiron sendas multicolor como a das fotos
A punto de coller as vacacións, estou a piques de rubir por ela
Pregúntome qué haberá á outra beira do arco iris, qué hei de ver
Se cadra atope o caldeiro dun leprechaun, ou sinxelamente o sol
Algo de bo tempo non viría mal, que a todos nos gustan as raiolas
E sobre todo a tranquilidade, desconectar por completo todo un mes

Adeus a Hugh Hopper

Recentemente faleceu Hugh Hopper, baixista de Soft Machine
Hopper levou o baixo durante os mellores anos do grupo
É dicir, entre o 1969 e o 1973, entre o 'Volume Two' e 'Six'
Foi daquela cando publicaron marabillas como 'Moon In June'





Moi probablemente a obra cumio da banda sexa o disco 'Third'
Contén o tema 'Slightly All The Time', un dos meus predilectos
Tanto polo seu lirismo como pola fondura do seu espírito
Chegue unha ollada á apertura por parte do baixo de Hopper



No 1971 publicaron 'Fourth', que comeza co potente tema 'Teeth'
Este disco marca o inicio da decadencia da banda de Kent
O xenial baterista e vocalista Robert Wyatt abandona o grupo
E Hugh Hopper fixo o propio no 1973, logo de 'Fifth' e 'Six'
Iso si, deixando tras de si unha contribución monumental
Todo un legado dun xeito de entender e de sentir a música
Sen fronteiras entre estilos na fusión do jazz e do rock

Hugh Hopper - A Tribute
por canterburyscene

Xogando aos castelos

Con frecuencia, fálase da invasión das tropas napoleónicas
-Que, por certo, os galegos fomos os primeiros en repeler-
Tamén da invasión romana, que supuxo unha conquista duradeira
Pero na nosa Historia figuran outras invasións, menos coñecidas
En particular na Baixa Idade Media, nun período de vinte anos
Foi no século XIV, cando había máis dun cento de castelos galegos
Entre o 1369 e o 1387 fomos invadidos ata catro veces, nada menos
Primeiro tomaron o país as tropas do rei Fernando I de Portugal
Que foron expulsadas por mercenarios bretóns e tropas castelás
A incorporación do reino galego á coroa portuguesa pouco durou
Foron un par de anos nos que a Corte se trasladou á Raia ourensá
Posteriormente, no 1386 os ingleses emprenderon unha nova invasión
Desta volta foi polo mar, no contexto da Guerra dos Cen Anos
Os reinantes Trastámara eran aliados de Francia, os seus inimigos
As tropas do Duque de Lancaster tomaron o país outros dous anos
Contaban co apoio do exército portugués, pero non foi de abondo
As pestes e mailas tropas castelás recuperaron o territorio axiña
Pódese ollar esta partida de Risk na páxina de culturagalega.org
Hai interesantes mapas animados cos intentos de mudarnos a Historia
Tamén recomendo a lectura do artigo ao que acompañan os mapas
Posto que non está de máis botar a vista atrás para sabermos de nós
Sobre todo agora polo verán cando tanto celebramos feiras medievais

O fotógrafo Nils Holgersson

O autor destas imaxes é un fotógrafo chamado Nils Holgersson
Efectivamente, coma o protagonista da novela de Selma Lagerlöf
Pero non, non é o seu verdadeiro nome, senón o artístico
En realidade chámase Nils Riedweg, e nin sequera é sueco
O que non quita que faga unhas fotos espléndidas, coma estas
Corresponden á serie denominada algo así como "Nu:`jo:rk"


Estoutras son da serie "Pool", a máis referenciada de todas
A pulcritude técnica das fotos é máxima, como salta á vista
Souben delas e mais do autor unha vez máis vía Capítulo 0



E aquí temos ao autor, a Nils Holgersson en persoa
O artista suízo que colleu o nome do personaxe sueco
-Tal como o mago Copperfield fixera coa novela de Dickens-
Se queres ver máis fotos súas, podes clicar na súa páxina
E aquí podes atopar diversas series de instantáneas súas