31/12/10

A cidade do amencer



Soñei cunha cidade marabillosa de dourada luz fulxente
Tiña luminosas e amplas prazas feitas de granito albeiro
E contaba con altas escaleiras coa forma dunha buguina
Nela había fermosos cafés dispostos con exquisito gusto
Nos que me recoñecían vellos amigos novos por sempre
Semellaba encontrarme en Compostela e á beira do mar
Pero non era, e non podía ser de ningunha das maneiras
Era máis parecida á Kadath descrita por H. P. Lovecraft
No relato chamado Na busca da cidade do sol poñente
Tres veces soñou Randolph Carter a marabillosa cidade
E por tres veces foi subitamente arrebatado...”, como di


Como na canción, no soño ía flotando como unha dorna
Cando espertei, comprendín que aquela urbe era utópica
Posto que só podía existir e preservarse na miña cabeza
Así que rexeitei, por inoportuno, un traslado a Santiago
Cando abrín a ventá, isto foi o que vin dende onde vivo
Estaba nos albores dun novo ano e dunha nova década
Listo para afrontar, cando tocase, toda unha nova vida


2 comentarios:

eledhwen dixo...

Moita sorte, que azos xa vexo que non faltan.

Dr Smurf dixo...

Graciñas. Exactamente; iso que non falte, ante todo.

De excursión micolóxica

Aproveitando o veranciño de San Martiño, fomos de excursión micolóxica Nun día máis propio da primavera ca do outono, visitamos varias carba...